Sızıntı tespit sisteminin başarısı, sensörün teknolojisi kadar nereye monte edildiğine de bağlıdır. Yanlış konumlandırılmış bir sensör, kaçak olduğu halde sessiz kalabilir. İşte yerleşim planlarken dikkate alınması gereken temel ilkeler.
Yaygın HFC soğutucu gazların çoğu (R-404A, R-410A, R-134a, R-32) ve CO₂ havadan ağırdır; kaçtıklarında zemine doğru çöker ve alçak noktalarda birikirler. Bu nedenle sensörler genellikle zeminden yaklaşık 30–50 cm yükseklikte konumlandırılır. Amonyak gibi havadan hafif gazlarda ise sensör tavana yakın yerleştirilir. Kesin değerler için sensör üreticisinin talimatları ve ilgili standartlar esas alınmalıdır.
Sensörü doğrudan fan önüne, kapı girişine veya havalandırma menfezinin dibine koymak, gazın seyrelmesine ve geç algılanmasına yol açar. Hava akışının kaçak noktasından sensöre doğru olduğu konumlar tercih edilmelidir.
Sayı; alanın büyüklüğüne, bölme yapısına ve kaçak riski taşıyan bileşenlerin dağılımına göre belirlenir. Tek bir sensörle geniş bir makine dairesini izlemeye çalışmak yerine, kritik bileşenlerin yakınına dağıtılmış sensörler çok daha güvenilir sonuç verir. Yerleşim planını kurulum öncesinde yetkili firmayla birlikte çizip kayıt altına almanız önerilir.
