Sızıntı kontrolünde tek bir yöntem her durum için yeterli değildir. Teknisyen, sistemin tipine ve durumuna göre yöntemleri birlikte kullanır.

Dolaylı yöntemler: Sistemin çalışma verileri incelenir. Basınç, sıcaklık, kompresör akımı ve gözetleme camındaki kabarcıklar kaçak şüphesi hakkında ipucu verir. Bu yöntem kaçağın varlığını gösterir ama yerini bulmaz.

Elektronik kaçak dedektörü: En yaygın doğrudan yöntemdir. Hassas bir sensör, bağlantı noktalarında havadaki soğutucu gazı algılar. Cihazın düzenli kalibre edilmesi gerekir.

Köpük (sabun) testi: Şüpheli noktaya özel köpük sıvısı sürülür; kaçak varsa kabarcık oluşur. Basit ama kaçak yerini kesin gösteren etkili bir yöntemdir.

Azot basınç testi: Onarım sonrası veya sistem boşken uygulanır. Sisteme kuru azot basılır ve basıncın belirli sürede düşüp düşmediği izlenir.

Vakum testi: Şarj öncesi sistemin vakumu tutup tutmadığı kontrol edilir. Nem ve kaçak kontrolü için önemlidir.

UV boya: Sisteme floresan katkı eklenir; kaçak noktası UV lamba ile görünür hale gelir.